Toneel vereniging in Antwerpen die in Merksem zijn voorstellingen heeft.

Jens Goossens

Geboortedatum: 19 augustus 1997

Rol in Anne Frank en Ik: Jack Polin en Jacques Poulin

- Jack is een leidersfiguur. “Cool”, maar kwetsbaar en egocentrisch, toch geen hufter.

- Jacques wordt fatsoenlijk, welopgevoed en idealistisch, maar volgzaam. Riskeert zijn leven voor Nicole en haar familie.

Waarom ben je gaan acteren?

Ik ben altijd al een kindje geweest dat graag in de belangstelling stond. Als klein jong Jensje stond ik ieder familiefeest wel te neuzen in de verkleedkoffer. Ik moest ieder feest persé afsluiten met een show, die ik tijdens het feest ineen had gestoken. Dit in tegenstelling tot mijn neefjes en nichtjes, die altijd (waarschijnlijk vaak zonder het zelf te willen) mee moesten doen van mij. Op een zekere woensdag, in de lagere school, (ik was toen 8 jaar geloof ik) kreeg ik te horen dat er iedere woensdagnamiddag repetities waren voor een schoolmusical. Een vriendje van mij, ging daar die middag al naartoe gaan, en ik voelde gewoon dat dit absoluut iets voor mij was. Dus, na veel zagen bij de mama mocht ik uiteindelijk meespelen in de musical. Ik had geen grote rol…. Ik was figurant, toch weet ik nog heel goed dat ik één “shining moment” had. Ik mocht de pauze aankondigen door eventjes, héél eventjes maar, alleen op het podium te staan. Volgens mij moet dat ergens een klik hebben gegeven, een gevoel van aandacht, waardering en geluk dat ik eindelijk kreeg. Een gevoel dat ik sindsdien nog heel vaak zou willen ervaren.

Sindsdien ben ik musical blijven spelen en werden mijn rollen ook groter. Voor mij gaf het steeds meer en meer voldoening om op een podium te staan. Maar ik heb ontdekt dat je ook met camerawerk veel waardering en erkenning kunt krijgen. Voor mij maakt het niet uit of je weet wie ik ben of niet, een applaus geeft voor mij enorm veel voldoening. Ik heb de laatste jaren geleerd dat niet persé het podium of het publiek mij dat speciale gevoel geeft, eerder het feit dat ik het publiek heb kunnen raken. Voor mij is de grootste vorm van erkenning het feit dat ik emoties heb kunnen losweken bij de mensen waarvoor ik iets of iemand speel.

 

Noem één ding dat mensen waarschijnlijk nog niet wisten van jou?

Het gekke is dat mensen, die mij kennen, vrij vlug enorm veel over mij te weten komen. Ik ben, zoals men dat noemt, een open boek. Eén ding dat waarschijnlijk nog niemand weet? Nu moet ik oppassen wat ik zeg, want anders komt dat volgende maand in de Dag Allemaal… Iets wat de mensen waarschijnlijk nog niet weten, is dat ik ook zélf enkele producties heb gemaakt en dat de première van mijn 2e film in dezelfde zaal plaatsvond als waar we nu de voorstelling gaan spelen.

 

Wat is jouw slechtste gewoonte?

K3 luisteren…

 

Ben je bijgelovig?

Als geloven in ‘het lot’ bijgeloof is, dan ben ik een trotse verkondiger. Ik geloof namelijk dat alles met een reden gebeurt. Als je een bepaalde deur niet opent, is dat niet erg, want die andere deur gaat leiden naar een plaats waar je waarschijnlijk toch gelukkiger gaat zijn. Ik vind niet dat je moet denken aan ‘wat als ik die andere deur gekozen had’, want iedereen zijn levenspad zal tot mooie dingen leiden. Ik wil echt geloven in het feit, dat als er iets misgaat, ook hieruit iets moois en nieuw kan ontstaan. Een dode boom zorgt er toch ook voor dat er mooie bloemen uit kunnen groeien?

 

Wat is het gekste dat je ooit gedaan hebt?

Sommige mensen vinden het gek dat ik verkleed als non naar een feestje ga. Of als ik verkleed als een marginaal op school rondloop, om zo reclame te maken voor een feestje. Anderen vinden het gek als ik in het midden van de grote markt loop te zingen en te dansen of wanneer ik over-dramatisch reageer wanneer er iemand op mijn teen trapt, een halve minuut nadat ze erop getrapt hadden. Nog anderen vinden het dan weer gek als ik op mijn 18 jaar een langspeelfilm uitbreng of dat ik ondanks het feit dat ik nog niet gekozen ben geweest, toch maar blijf auditie doen voor series. Misschien vind je het wel gek hoe ik dans of hoe ik zing? Of misschien vind je het wel gek hoe ik altijd met veel overgave en dramatiek vertel wat ik onderweg naar school heb meegemaakt? Misschien vind je het wel gek dat ik op de trein gezichten zit te trekken, kijkend naar mijn spiegelbeeld?
Weet je? Ik zou het vooral heel gek vinden, moest ik gewoon zijn zoals iedereen en niet dat tikkeltje gestoord, dat ik misschien ben.

 

Hoe denk je dat je beste vrienden je zouden beschrijven in 3 woorden?

 - Speels

 - Extravert

 - Bezorgd

 

Waar zie je jezelf over 10 jaar?

Binnen 10 jaar wil ik het liefst van al zelf kunnen blijven spelen. Ik wil acteren in het theater, maar ook op tv. Daarnaast zou ik graag mijn eigen bedrijf uitbouwen dat media-formats (tv-programma’s, online series, etc) bedenkt en gaat pitchen bij zenders en mediaplatformen. Hierna worden deze doorverkocht aan productiehuizen die onze ideeën en creaties gaan omzetten in effectieve media-content. Het liefst van al zou ik willen blijven doen wat ik graag doe, ook al klinkt dat misschien een beetje naïef, ik denk dat er genoeg voorbeelden zijn in de wereld van mensen die iedere dag opstaan en blij zijn met de job die ze mogen uitoefenen en het leven dat ze hebben. Als ik binnen 10 jaar nog altijd diezelfde gekke jongeman kan zijn die emoties kan opwekken bij mensen en daarvoor geapprecieerd wordt, dan ben ik een gelukkig man.

 

Kijk je stiekem in de badkamerkastjes van andere mensen?

Ja tuurlijk! Wie doet dat nou niet? Haha

Wat is je grootste droom?

Ik heb zo een aantal levensdromen die ik vind dat uit zouden moeten komen voor de dag dat ik sterf.

 - Ik wil een grote rol in een televisieserie

 - Ik wil meewerken aan een grote Vlaamse film

 - Ik wil een TV programma bedenken dat internationaal bekend is

 - Ik wil een grote rol spelen in een film aan de zijde van Emma Watson

 - Ik wil een kus van Shawn Mendes

 

Wat was het moeilijkste wat je ooit gedaan hebt?

Mijn rijbewijs gehaald. Guess what?! … Ik heb het nog altijd niet.

 

Wanneer was je voor het laatst nerveus?

Bij de casting voor een nieuwe jongerenreeks.

 

Welk verhaal vertelt jouw familie altijd over jou?

Als kind had ik altijd schrik van de stofzuiger, maar ik denk dat iedereen wel zo’n fase heeft gehad. Zo’n lawaaierige machine die dan nog eens alles opzuigt, ik had altijd schrik dat ik zelf opgezogen zou worden. Mijn moeder wist dit ook en waarschuwde mij dus altijd voor dat ze ging stofzuigen. “Ga daar aan de andere kant van de living maar wat uwe plan trekken”, zei ze. Dus ik, als klein gehoorzaam 5-jarig mannetje, loop naar de andere kant van de woonkamer. Wanneer mijn moeder terugkwam met de stofzuiger in haar hand, zag ze mij aan de andere kant van de living met de bladeren van de grote vetplant spelen. Ze liep naar me toe en zei dat ik dat niet mocht doen, want dat een plant zo kapotgaat. Waarop ik antwoordde: “Je had zelf gezegd dat ik aan de plant moest komen trekken”.
Dit verhaal krijg ik 15 jaar later nog altijd te horen…